Bu ülkede milyonlarca insan sabahın köründe evinden çıkıyor. Üç kuruş helal kazanç için akşama kadar çalışıyor, alın teri döküyor.

O nedenle benim derdim kişinin hangi partiden olduğu değil.

Ahlaksızlığın da haksız kazancın da partisi olmaz...

Siyaset, makam ve kamu gücü hiç kimsenin şahsi sermayesi değildir. Milletin verdiği yetkiyi kendisine, ailesine veya çevresine menfaat sağlamak için kullanan varsa; rozeti, makamı, partisi ne olursa olsun hukuk karşısında hesabını vermelidir.

Hele ki kamuoyunda konuşulan borsa ve fon iddiaları doğruysa, mesele yalnızca para değildir. Mesele, sabah akşam çalışan milyonların adalete olan güvenidir.

Ama hükmü sosyal medya değil, bağımsız yargı vermelidir. İddialar bütün yönleriyle araştırılmalı; içeriden bilgi kullanımı, piyasa manipülasyonu veya başka bir hukuksuzluk tespit edilirse, haksız kazanç hukukun öngördüğü şekilde geri alınmalı ve mağdurların hakları korunmalıdır.

Siyasi partiler de kendi mensubuna başka, rakibine başka ölçü uygulamamalıdır.

Hırsızlık yapan varsa sahip çıkmayacaksın.
Yolsuzluk yapan varsa arkasında durmayacaksın.
“Bizden” diye susmayacaksın.

Çünkü bir siyasi hareketin en büyük sermayesi makamı, binası veya oyu değil; güvendir.

Ve güven bir kez kaybedildiğinde, hiçbir seçim sloganıyla kolay kolay geri gelmez.

Benim yıllardır söylediğim söz bugün de değişmedi:

Siyaset millete hizmet etmenin yoludur; siyasetten güç devşirip kendine hizmet etmenin değil.

Adalet herkese lazım.
Hukuk herkese lazım.
Temiz siyaset ise bu millete borcumuz.